Zarządzanie Ryzykiem, Risk Management, Ryzyko, Analiza Ryzyka Rozliczamy z przyszłości

Osoby starsze stanowią coraz większą grupę społeczną żyjącą w naszym kraju. Tradycyjnie dotychczas przypisywane im role – babci i dziadka – tracą rację bytu w obliczu przemian społecznych. Jednocześnie rośnie długość życia a co za tym idzie także czas, który przeżywają osoby na emeryturze. Czy jesteśmy skazani na wieloletnie przebywanie w czterech ścianach czy też można zminimalizować to ryzyko?

Przemiany społeczne ostatnich kilkudziesięciu lat sprawiły, że wiele starszych osób w naszym kraju znalazło się poza głównym nurtem życia. Wyjazdy do pracy za granicę i do innych miast, długie godziny pracy sprawiają, że rozluźniają się coraz bardziej więzy między rodzicami a dziećmi. Wnuki również coraz rzadziej odwiedzają dziadków, nie tylko z braku czasu ale także - a może przede wszystkim - ponieważ nie mają wspólnych tematów rozmów. Seniorzy, dawniej źródło informacji, przekazu tradycji, autorytety, spychani są często na boczny tor, czują się wykluczeni. Wielu z nich zamyka się w czterech ścianach, bojąc się kontaktu ze światem, którego nie rozumieją i w którym nie potrafią się poruszać. W rezultacie pogarsza się stan ich zdrowia, zarówno psychicznego jak i fizycznego, co dodatkowo zamyka je w domu a kontakt ze światem ogranicza do wizyt u lekarza i w aptece.
Coraz więcej instytucji i organizacji dostrzega problem wykluczenia społecznego i cyfrowego osób starszych i pojawiają się kolejne inicjatywy, często wspierane przez samorządy, które mają mu zapobiegać. Powstają nowe Uniwersytety Trzeciego Wieku, organizuje się kursy komputerowe dla seniorów; są to głównie propozycje dla tych, którzy chcą przejawiać aktywność, szukają nowych wyzwań. Większość jednak nie potrafi znaleźć sobie miejsca, potrzebne są zatem programy, które „wyciągną” seniorów z domu. Jest ich coraz więcej, jednak to głównie od nas samych zależy, czy na emeryturze będziemy żyć aktywnie czy też zamkniemy się w domu. Można zminimalizować ryzyko wykluczenia nie wycofując się całkowicie z życia po zakończeniu działalności zawodowej a zwłaszcza znajdując sobie, już wcześniej, nowe wyzwania, jak choćby praca wolontariusza czy nauka języka obcego.

Ryzyko w garści seniora:

• bądź aktywny, spotykaj się ze znajomymi, uprawiaj sport – jak coraz popularniejszy nordic walking
• dbaj o higienę psychiczną – rozwiązuj krzyżówki, czytaj, ucz się języków
• jeśli jeszcze nie umiesz obsługiwać Internetu – koniecznie się naucz. Istnieje ogromna ilość forów internetowych, na których seniorzy wymieniają się informacjami, podtrzymują kontakty – koniecznie z tego korzystaj, nie będziesz czuł się samotny