Zarządzanie Ryzykiem, Risk Management, Ryzyko, Analiza Ryzyka Rozliczamy z przyszłości

W. Chan Kim, Renee Mauborgne Wydawnictwo MT Biznes sp. z o.o. Warszawa 2005 s.336

Książka autorstwa W. Chan Kim i Renee Mauborgne, związanych z francuską szkołą biznesu i zarządzania INSEAD, przedstawia stworzoną przez nich koncepcję strategii Błękitnego Oceanu. Działania określone mianem „innowacji wartości” mają na celu koncentrowanie się na wytwarzaniu nowych wartości dla własnego przedsiębiorstwa i dla interesariuszy poprzez stworzenie „błękitnych oceanów” - kreowanie nowej, wolnej, niezagospodarowanej przestrzeni rynkowej. To budowanie wolnej przestrzeni rynkowej powoduje, iż konkurencja przestaje być istotna, a przedsiębiorstwa wykorzystują w pełni innowacyjność do kształtowania swojej pozycji.
Główne reguły strategii błękitnego oceanu:

• rekonstrukcja granic rynku – ta reguła odnosi się do ryzyka poszukiwań , pozwala oderwać się od konkurencji i stworzyć błękitne oceany. Jest to najważniejsze wyzwanie, ponieważ menedżerowie nie mogą pozwolić sobie na intuicyjną budowę strategii albo błądzenie,
• koncentracja na szerokiej wizji, a nie na liczbach – ta reguła ma kluczowe znaczenie dla minimalizacji ryzyka planowania i inwestowania. Chodzi tu o alternatywne podejście do procesu planowania strategicznego, oparte na stworzeniu strategii uwalniającej kreatywność ogromnej grupy pracowników w organizacji, strategii otwierającej firmę na błękitne oceany,
• sięganie po istniejący popyt – to kluczowy element osiągania innowacji wartości; podejście polegające na skupieniu jak największego popytu na nową ofertę, co zmniejsza skalę ryzyka związanego z tworzeniem nowego rynku,
• właściwa sekwencja strategiczna – odpowiedni proces zamiany pomysłów w rzeczywistość. To wypracowanie właściwej sekwencji strategicznej, w której nowe pomysły implementowane są na błękitny ocean według kluczowych kryteriów tej sekwencji, co pozwoli istotnie ograniczyć ryzyko modelu biznesowego,
• przezwyciężanie przeszkód organizacyjnych związanych z wdrażaniem strategii – to klucz do złagodzenia ryzyka organizacyjnego. W praktyce jest tak, że im większa zmiana, tym więcej zasobów i czasu potrzeba, by zobaczyć jej rezultaty. W strategii błękitnego oceanu tę praktykę trzeba obrócić o 180 stopni i zastosować technikę przywództwa w punkcie krytycznym, która umożliwia przezwyciężanie przeszkód w sposób szybki i tani przy jednoczesnej akceptacji pracowników w przełamywaniu istniejącego status quo,
• wbudowanie realizacji w całość strategii – ta reguła umożliwia minimalizację ryzyka utraty zaufania, braku współpracy; trzeba budować zaufanie ludzi na najniższych szczeblach, zyskiwać ich zaangażowanie i inspirować do dobrowolnej współpracy. To ryzyko zarządcze ma istotne znaczenie w realizacji strategii zarówno na czerwonych, jak i na błękitnych oceanach. Jednakże w przypadku błękitnych oceanów jest dużo większe, bowiem realizacja takiej strategii wymaga wprowadzenia zasadniczych zmian.

Koncepcja błękitnego oceanu dostarcza analitycznego i praktycznego wsparcia w poszukiwaniach nowych przestrzeni rynkowych przy jednoczesnym podkreśleniu znaczenia akceptacji wdrażanych działań, budowania zaufania, pozyskiwania zaangażowania; to koncepcja mówiąca jak ważne jest uznanie intelektualne i emocjonalne, które stanowi istotę tej strategii.