Zarządzanie Ryzykiem, Risk Management, Ryzyko, Analiza Ryzyka Rozliczamy z przyszłości

Jeśli chcesz wypoczywać aktywnie, zaufaj fizjologii, zdrowemu rozsądkowi i pohamuj fantazję. Organizm jest urządzeniem, które do zwiększonego wysiłku adaptuje się powoli. Jeżeli przez cały rok nie przeszkadzał nam leniwy tryb życia, nie próbujmy odrobić wszystkiego podczas urlopu.

Nie warto ostro zabierać się za kondycję na krótko przed wyjazdem. Taki błąd popełnia wielu przyszłych pacjentów oddziałów ortopedycznych – po pierwszych 2-3 tygodniach treningu następuje kryzys, spadek wydolności i siły mięśniowej.
Ryzyko kontuzji jest szczególnie duże na początku i pod koniec wakacji. Do poważnych urazów często dochodzi już pierwszego dnia, gdy zmęczeni podróżą, ale w poczuciu euforii, zapragniemy wspiąć się od razu na Giewont albo przejechać 50 km na rowerze. Katastrofą może się też zakończyć koniec wakacji. Chcielibyśmy jeszcze raz zagrać w piłkę, ostatni raz popłynąć kajakiem. Tymczasem kilkanaście dni aktywnego wypoczynku nie pozostaje bez śladu, jesteśmy zmęczeni. Potraktujmy to jako sygnał ostrzegawczy ze strony naszego organizmu.

Skręcona kostka lub zwichnięty staw kolanowy na pewno popsują wakacje, ale to jeszcze nie najgorsza rzecz, jaka może się przydarzyć. Wielu wakacyjnych sportowców pada ofiarą syndromu holiday heart. Napadowe zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków), do których dochodzi pod wpływem wysiłku fizycznego, zwłaszcza jeśli poprzedniego wieczoru piło się alkohol, są częstą przyczyną zgonów na wakacjach.
Jeśli otyły 40-latek zerwie się z leżaka, żeby pokazać, jak się strzela gole, może przypłacić taki piłkarski rajd ostrym incydentem sercowym. Pamiętajmy: nie ma choroby, która byłaby przeciwwskazaniem dla aktywności fizycznej, ale czasami po prostu lepiej zacząć od spaceru.

Ryzyko w garści:

• Jeśli tylko możesz, zafunduj sobie długi urlop, optymalny wypoczynek to 3 tygodnie bez pracy.
• Jeśli jesteś po 40-tce, masz nadwagę, nadciśnienie tętnicze lub palisz papierosy, porozmawiaj ze swoim lekarzem, na jaki rodzaj aktywnego wypoczynku możesz sobie pozwolić.
• Oceń swoje możliwości i poznaj swoje maksymalne tętno, którego nie wolno przekraczać podczas treningu (obliczysz je za pomocą wzoru: 220 minus wiek). Początkowo powinno się osiągać pomiędzy 40% a 60% tętna maksymalnego, później można stopniowo zwiększać aktywność.
• Podczas dłuższej aktywności fizycznej pij napoje izotoniczne z dodatkiem węglowodanów i elektrolitów.
• W przypadku niewielkich urazów stosuj zasadę RICE:

rest – odpoczynek: jeśli boli, trzeba przestać się ruszać i odpocząć;
ice – lód: uszkodzony staw, obity mięsień należy schłodzić. Nie wolno stosować popularnych maści rozgrzewających, bo ciepło, działając drażniąco na stawy, może doprowadzić do dużego wylewu śródtkankowego;
compression – ucisk: opatrunek uciskowy, np. bandaż elastyczny założony na staw zmniejszy krwawienie z uszkodzonych naczyń.
elevation – do góry: możesz oprzeć bolącą kończynę np. o ścianę.